Peter Zwiersch


So ist das Leben - mein Leben - eben
 

Nieuws

De val van de Muur 30 jaar geleden

Zaterdag 9 november a.s. is het dertig jaar geleden dat de Muur in Berlijn gevallen is. Hertha BSC, mijn club in Duitsland, speelt op die dag een thuiswedstrijd tegen Leipzig. Speciaal voor deze wedstrijd op deze bijzondere dag spelen ze in het shirt dat zij in 1989 ook droegen met op de voorkant de Berlijnse Beer. In Berlijn wordt bij de Brandenburger Tor op 9 november een groot concert gegeven met  nationale en internationale artiesten.











Gedenkwaardige persconferentie Günter Schabowski 

Het is donderdag 9 november 1989. Aan het begin van de avond staat een persconferentie gepland van Günter Schabowski, de schoolvriend van mijn vader, met de internationale pers. De persconferentie wordt gehouden in het internationale perscentrum in de Mohrenstrasse in Berlijn en wordt live uitgezonden door de DDR-televisie. Het lijkt eerst een gewone persconferentie te worden. Vandaag is de tiende vergadering van het Zentralkomitee van de SED partij gehouden. De SED staat zwaar onder druk door de vele demonstraties die al langer in DDR  steden gehouden worden en de vele DDR-burgers die via Hongarije naar het Westen vluchten. Het eerste uur gaat over de hervormingen binnen de partij, de economie en de maatschappij. Als er een vraag wordt gesteld over de nieuwe reizenwet komt er een omslachtig antwoord. Als laatste zegt Schabowski: “Deshalb haben wir uns dazu entschlossen, heute eine Regelung zu treffen, die es jedem Bürger der DDR möglich macht, über die Grenzubergangspunkte der DDR auszureisen” (Daarom hebben we besloten om vandaag een regeling te treffen die het voor iedere burger van de DDR mogelijk maakt via de grensovergangen van de DDR het land uit te reizen). Na dit antwoord van Schabowski gaat er een geroezemoes door de zaal. Peter Brinkmann, verslaggever van Bild, vraagt wanneer de regeling ingaat. Op dat moment begint Schabowski in zijn aantekeningen te bladeren die hij kort daarvoor van SED-secretaris-generaal Egon Krenz gekregen heeft. “Das tritt nach meiner Kenntnis ……. ist das sofort, unverzüglich” (Voor zover ik weet …… dit is direct, onmiddelijk) zegt hij. Tot nu toe speelt alles zich af in het perscentrum en op de DDR-televisie. Na de laatste uitspraak van Schabowski gaat het nieuws de hele wereld door. Door de onduidelijkheid die ontstaat na het antwoord van Schabowski komt de berichtgeving in Nederland traag op gang. We kijken dan ook naar de Duitse tv om de actuele berichtgeving te volgen. De onverwachte mededeling zorgt voor grote onzekerheid bij de aanwezige journalisten en bij de bevolking. Bij de grensovergangen blijken ook de bewakers volledig verrast te zijn door de ontwikkelingen. Net voor middernacht besluit de bevelhebber van de grensovergangen de grens te openen. Er heerst in eerste instantie ongeloof maar al snel passeren Oost-Duitsers de grens en worden met applaus in West-Berlijn ontvangen. Wij volgen de berichtgeving met grote interesse. Het is al in de kleine uurtjes als we naar bed gaan. Donderdag 9 november 1989 is een dag om nooit te vergeten. Mijn halfzus Evelyn is op 9 november jarig. Een mooier cadeau kan ze zich niet wensen. De volgende ochtend bel ik mijn vader om te horen hoe hij de val van de muur beleefd heeft. Hij is erg blij dat de muur eindelijk gevallen is en hij weer herenigd is met de familie die hij na zijn vlucht naar het westen niet meer gesproken en gezien heeft. Vannacht is mijn halfzus Evelyn met de kinderen naar West-Berlijn gekomen. Ze zitten nu bij mijn vader aan het ontbijt en vieren, iets verlaat, haar verjaardag samen met hem. Vrijdag 10 november valt het Algemeen Dagblad op de deurmat. Ik ben nieuwsgierig naar de berichtgeving over de val van de muur. Ik sla de krant open en op de voorpagina staat een grote foto van een hijskraan die een stuk uit de muur takelt. Ik knipper een paar keer met mijn ogen. Zie ik het goed. Op het stuk van de muur dat opgetakeld wordt staan de letters ‘BLICK’ en daarnaast een hakenkruis. Dit is de exacte plek waar we op zaterdag 30 september, een dag voor marathon, een foto van Ger Mastenbroek en Ali en Adrie van Delft hebben gemaakt. Hoe is het mogelijk. Toeval? Daar geloof ik niet in, dit heeft zo moeten zijn. Ik neem direct contact op met de fotograaf die de foto gemaakt heeft en bestel een afdruk bij hem. De dagen daarna gebeurt er van alles in Berlijn. We realiseren ons ook dat mijn vader op tijd gevlucht is. Hij valt nog in de oude regeling en krijgt een uitkering op basis van het aantal door hem gewerkte jaren vanaf de oorlog tot het moment dat hij zich in 1988 als vluchteling in West-Berlijn melde. Nu de grens open is zullen de nieuwe regelingen leiden tot mindere hoge uitkeringen. Hij is dus net op tijd gevlucht. Op 9 november is niet alleen de muur maar ook de DDR gevallen.

Presentatie autobiografie

Op 19 januari 2019 was het dan eindelijk zover. Na ruim vier jaar schrijven en werken aan mijn autobiografie heb ik hem gepresenteerd. De opkomst was groot. Honderd mensen hadden gereageerd op de uitnodiging en zich aangemeld. Helaas moesten er een aantal wegens griep afzeggen maar uiteindelijk waren er ruim 90 mensen aanwezig. Familie, vrienden, kennissen, buren en ex-collega's. Zij hebben allemaal een rol gespeeld in mijn en ons leven en komen in mijn autobiografie voor. De bijeenkomst had een hoog reünie gehalte. Veel mensen ontmoetten oude bekenden en er werd veel bijgepraat. De sfeer was erg gezellig en iedereen had het naar de zin. Tijdens het officiële gedeelte heb ik een toelichting gegeven over de achtergronden van het ontstaan van mijn autobiografie, de aanpak, het proces, mijn ervaringen en een aantal aspecten die mij opgevallen en bijgebleven zijn tijdens het schrijven. Onze zoon Ralph overhandigde ik daarna het eerste exemplaar, bestemd voor hem en Ingrid. Daarna kregen onze kleinkinderen Demi en Ryan een eigen boek. Na het officiële gedeelte was er gelegenheid om verder met elkaar bij te praten. Voordat de mensen naar huis gingen kregen ze de het door hen bestelde exemplaar van mijn autobiografie. Ik kijk met veel voldoening terug op een geslaagde middag met veel oude bekenden en veel positieve reacties. Met spanning wacht ik de reacties af als ze het boek gelezen hebben. Dat is op zich nog een hele opgave, 296 bladzijden (592 pagina's) met in totaal 262310 woorden.